Tabarca to jedyna zamieszkana wyspa Wspólnoty Walenckiej, około 22 km od Alicante, z otoczonym murami XVIII-wiecznym miasteczkiem. Otaczające ją wody to pierwszy rezerwat morski w Hiszpanii, znany z przejrzystej wody, a lokalnym daniem jest caldero. Rejs z portu w Alicante trwa od około 45 minut do godziny.
Tabarca to jedyna zamieszkana wyspa we Wspólnocie Walenckiej, położona około 22 km na południe od Alicante i około 8 km od portu w Santa Poli. Ma około 1850 m długości i najwyżej 450 m szerokości, a w 2019 roku mieszkało na niej 51 osób. Pierwsze budynki zaczęto wznosić w 1760 roku, a w 1770 roku osiedlili się tu Genueńczycy z tunezyjskiej wyspy Tabarka, wykupieni z niewoli dzięki staraniom króla Karola III — stąd nazwa Nueva Tabarca. W 1964 roku całą wyspę uznano za zespół historyczno-artystyczny. W murach XVIII-wiecznego miasteczka zachowały się trzy barokowe bramy: San Rafael, San Gabriel i San Miguel. Wewnątrz stoi kościół San Pedro y San Pablo, poświęcony w 1770 roku, a w dawnym magazynie zwanym Almadraba działa Muzeum Nueva Tabarca z historią wyspy. Poza murami, we wschodniej części wyspy zwanej campo, przeznaczonej dawniej pod uprawy, stoją Torre de San José z 1790 roku, zbudowana dla ochrony żołnierzy, oraz latarnia morska z 1854 roku, w której mieści się dziś laboratorium biologiczne rezerwatu. Wody wokół wyspy w 1986 roku stały się pierwszym w Hiszpanii rezerwatem morskim, w którym rozwijają się rozległe łąki posidonii. Można tu zobaczyć m.in. ośmiornice, jeżowce i dziesiątki gatunków ryb, a przejrzysta woda sprawia, że wyspę cenią nurkowie i miłośnicy snorkelingu. Rejs z Alicante trwa od około 45 minut do godziny, a z Santa Poli około 25 minut; tylko z tych dwóch portów łodzie kursują przez cały rok. Latem działają też połączenia sezonowe, m.in. z Benidormu i Torrevieji. W miesiącach letnich wyspę odwiedza nawet około 3000 osób dziennie, a jeden z gości radzi przypłynąć jak najwcześniej rano, by mieć ją przez mniej więcej dwie godziny prawie dla siebie. Inny odwiedzający pisze, że całą wyspę można obejść spacerem w niecałą godzinę, a restauracje działają zarówno przy porcie i głównej plaży, jak i w miasteczku. Lokalnym przysmakiem jest caldero, tradycyjne danie z ryżu i ryb: najpierw podaje się rybę z ziemniakami i all i oli, a potem ryż, i według przewoźnika trzeba je zamówić z wyprzedzeniem przy rezerwacji stolika. Na wyspie są hotele i inne noclegi, a portal provinciadealicante.es radzi zostać na noc, by poznać wyspę po odpłynięciu jednodniowych turystów. Jeden z gości narzeka na bardzo kamieniste plaże i silny wiatr, a także na kołysanie podczas rejsu, które daje się we znaki pasażerom wrażliwym na chorobę morską.
Łodzie kursują kilka razy dziennie — sprawdź godzinę ostatniego powrotu.
Jeszcze nikt nie ocenił tego miejsca — bądź pierwszy!