Katedra w Orihueli

Katedra Zbawiciela i Najświętszej Marii Panny w centrum Orihueli to gotycka świątynia wzniesiona na miejscu dawnego głównego meczetu miasta, od 1564 roku siedziba biskupów. Z biletem łączonym można zwiedzić także Muzeum Diecezjalne Sztuki Sakralnej.

Katedra Zbawiciela i Najświętszej Marii Panny (Catedral del Salvador y Santa María) stoi w centrum Orihueli, na południe od Alicante. Według miejskiego portalu turystycznego wzniesiono ją na miejscu dawnego głównego meczetu miasta, a budowę rozpoczęto pod koniec XIII wieku. Początkowo była kościołem parafialnym, w 1413 roku otrzymała rangę kolegiaty, a katedrą została w 1510 roku i ostatecznie w 1564 roku, po utworzeniu biskupstwa Orihueli. Do dziś jest siedzibą diecezji Orihuela-Alicante i ma status dobra kultury (BIC) w kategorii zabytku. Budowla reprezentuje gotyk kataloński, zwany też lewantyńskim: ma trzy nawy, obejście i kaplice między przyporami, a późniejsze stulecia dodały elementy renesansowe i barokowe. Z pierwszego etapu budowy pochodzi dzwonnica: jej dwie dolne kondygnacje powstały w XIII wieku, resztę ukończono w XIV wieku, a w XVIII wieku zwieńczono ją kopułką pokrytą glazurowanymi płytkami. Do wnętrza prowadzą trzy portale: gotycko-mudéjarska Puerta de las Cadenas z XIV wieku, gotycka Puerta del Loreto z XV wieku i renesansowy portal Zwiastowania ukończony w 1588 roku przez Juana Inglésa. Transept przebudowano w 1505 roku według projektu Pere Compte, autora walenckiej Lonji, a jego sklepienia mają skręcone żebra przypominające palmy. W prezbiterium zwraca uwagę monumentalna renesansowa krata ołtarza głównego według projektu Jerónima Quijano, a w kaplicy Komunii zachowała się gotycka krata Pedra Moreno z 1495 roku. Barokowe organy zbudowali w 1733 roku Nicolás de Salanova i Martín de Userralde, a instrument ma ponad 72 rejestry. Stalle chóru wyrzeźbili w latach 1716–1718 Juan Bautista Borja i Tomás Llorens, a w jednej z kaplic stoi figura Jezusa Upadającego dłuta Francisca Salzilla z 1754 roku. Renesansowy krużganek pochodzi z dawnego klasztoru mercedariuszy i został przeniesiony do katedry w latach 1942–1943. Muzeum Diecezjalne Sztuki Sakralnej, od 2011 roku mieszczące się w Pałacu Biskupim, przechowuje dzieła od XIII do XIX wieku, w tym obraz Diega Velázqueza „Kuszenie świętego Tomasza z Akwinu”. Jeden z gości chwali zwiedzanie z przewodnikiem opartym na kodach QR, a inny opisuje wejście na dzwonnicę: schody są wąskie i strome, ale z góry rozciąga się panorama Orihueli. Katedra jest czynną świątynią, więc zwiedzanie trzeba dopasować do nabożeństw, a przed wizytą można obejrzeć wirtualny spacer na stronie katedry. To dobry cel jednodniowej wycieczki do Orihueli, łączący zabytek z bogatą historią ze spacerem po starym mieście.